✧陰陽路

[Review] 陰陽路 (Trailokya) หรือ ก๊วนป่วนแดนพิศวง
แต่งโดย หลินลวี่ (Woodsgreen) แปลโดย น้องสาม
สำนักพิมพ์ Kirin (SMM Publishing)

8 เล่มจบค่ะ ออกในไทยครบแล้วเมื่อวันที่ 20 ที่ผ่านมานี้เองค่ะ (กว่าจะได้อ่านจบนี่ก็ไม่นานเลย)

แซงว๊าบๆก่อนนะคะ ด้วยความพีค ฮา

 

เป็นเรื่องราวของผู้หญิงคนนึงที่อยากเลี้ยงต้อยเด็กค่ะ #ผิด คือนางไม่สามารถมีลูกได้ จึงรับเด็ก(ที่เก็บได้) เป็นลูกบุญธรรม เลี้ยงให้เติบใหญ่และแกล้งเล่น #เดี๋ยวนะ
ที่ไม่ธรรมดา นอกจากนางตัวเด่นของเรื่องแล้ว ยังเป็นลูกๆที่นางเก็บมาเลี้ยงนี่แหละค่ะที่ไม่ธรรมดา
แนะนำตัวละครเสียหน่อยนะคะ

Screen Shot 2014-06-30 at 9.53.34 PM

คนนี้คือ หลินจือผิง ค่ะ ผู้หญิงที่ไม่สามารถมีลูกได้จึงนิยมเก็บเด็กมาเลี้ยง ไม่ขอเรียกว่าเป็นนางเอกนะคะ เพราะไม่ใช่ เป็นแค่ตัวหลักในการเดินเรื่องเท่านั้น นางถูกเลี้ยงมาในครอบครัวแปลกประหลาดค่ะ คุณปู่ที่เลี้ยงมามีความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับทูตผี นิสัยนางเอกก็บ้าบอๆไม่ค่อยปกติเท่าไหร่

Screen Shot 2014-06-30 at 9.53.52 PM

หลินจินซี (อาซี) ลูกคนแรกที่หลินจือผิงเก็บมาได้ค่ะ เป็นเด็กที่มีพลังด้านมืดมากๆ มองเห็นวิญญาณและมีแรงดึงดูดมาด้วย (ขอใช้รูปเล่ม 6 นะคะ เพราะปกติเห็นแล้วจะเป็นลม หล่อไม่ทนสุดๆ #ติดทรีดีเกียร์หน่อยมั้ยน้องงงงงง /โดนอาซีสาป) แท้จริงแล้วเป็นราชาผีค่ะ ผู้ปกครองโลกมืด

Screen Shot 2014-06-30 at 9.53.24 PM

หนุ่มน้อยคนนี้คือ ไป๋ชีเซียน (เสี่ยวชี, ต้าชี, ชีเซียน) เป็นลูกคนที่สองที่ถูกเก็บมาเลี้ยงค่ะ มีพลังด้านสว่างมากๆ จากชื่อก็ถูกแล้วค่ะ เขาคืนเซียนจากสำนักไป๋ เดินตามทางแห่งเต๋าที่ถูกต้อง อยู่ระหว่างบำเพ็ญเพื่อให้สวรรค์มารับตัว

ลูกคนที่สาม และลิ่วล้อของอาซี เราไม่ขอเอ่ยถึงนะคะ มันเยอะค่ะ (ฮา)

อยากจะบอกว่า นี่เป็นนิยาย Fantasy Comedy เรื่องที่สองที่เราอ่านค่ะ (เรื่องแรกคือว๊าบๆ) ด้วยความที่ไม่ชอบแนวแฟนตาซีอยู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าจะอ่านรอด (สารภาพว่าซื้อมาเพราะคำนิยมของอวี้หว่อ และ ฮู้เสวียนแท้ๆ ไหนจะภาพประกอบของ Akru อีกล่ะ.. หลวมตัวซื้อสิ…) แล้วก็เกือบไม่รอดค่ะกับเล่มแรก กว่าจะผ่านไปได้ครึ่งเล่มนี่กินเวลานานมากๆ เราเกลียดการแปลแบบนี้ค่ะ อ่านไม่รู้เรื่อง

ด้วยความที่หลินจือผิงเป็นผู้หญิงที่มักจะ คิดอะไรก็คิด จะพูดอะไรก็พูด เพราะฉะนั้นความเชื่อมโยงของเนื้อเรื่องจะค่อนข้างยากมาก นางเล่นมุกไม่ดูเวลา พาเนื้อเรื่องสับสน อันนี้เราไม่รู้จะโทษคนแปลหรือต้นฉบับดี กว่าจะอ่านเข้าใจ เราใช้เวลาจนเล่มสองเลยค่ะ

หลักก็คือ อ่านไปก่อนเรียงในหัวทีหลัง

พอจับหลักได้แล้ว เรื่องนี้ก็สนุกมาก (ซึ้งที่จริงมันไม่ควรป่ะวะ นิยายแปลที่ดีเนี่ย…)

ตัวที่ทำให้เราตัดสินใจซื้อเล่มสองคืออาซีค่ะ ด้วยคาแรคเตอร์ที่วางอำนาจ ชอบผูกขาด เราชอบคาแรคเตอร์นี้มาก และค่อนข้างจะเด่นในเรื่อง เราจึงซื้อเล่มสองมาชิมลาง เราก็ตกหลุมรักอาซีไปเสียแล้ว ผู้ชายอะไรทำงานบ้าน ทำอาหาร ดูแลคนอื่นเป็นอย่างดี เป็นราชาผีแท้ๆนะ ทำไมต้องมาทำแบบนี้ด้วย (ฮา) เขาเก่งรอบด้านค่ะ หน้าตาก็หล่อ นิสัยดาร์กๆ ชอบบบบบบ

บทที่เด่นขึ้นเป็นลำดับถัดมาคือเสี่ยวชีค่ะ… อยากบอกว่าตอนแรกไม่ได้ชอบเลย แล้วก็คิดว่าทำไมวาดคาแรคออกมาขัดกับอิมเมจในหนังสือแบบนี้ จนกระมั่งอ่านมาถึงเล่ม 4 ค่ะ ถึงได้รู้ว่าทำไมน้องแม่งใช้คำพูดนักเลงปากเสียแบบนี้
เล่ม 4 คือเล่มที่เล่าถึงอดีตของชีเซียนทั้งหมดค่ะ อ่านรู้เรื่องมากกว่าทุกเล่มเพราะไม่มีหลินจือผิงออก

การดำเนินเรื่องของนิยายเรื่องนี้คือ หลิงจือผิงจะเป็นคนธรรมดาที่ไม่รู้เรื่องใดๆทั้งสิ้น แต่เพราะลูกเพื่อนลูกเริ่มเล่านิทานบางอย่างในนางฟัง ทีละท่อน ทีละเรื่อง นางจึงจับได้ว่า เรื่องที่เล่ามาคือความเป็ฯมาของการเปนลิ่วล้อราชาผี การตามติดมาในภพมนุษย์ ไปจนถึงนางเดาได้ว่าลูกนางเป็นใคร เหมือนกับค่อยๆเรียนรู้ไปเรื่อยๆน่ะค่ะ ซึ่งตรงนี้มันก็น่าติดตามดี เสียแต่อ่านไม่รู้เรื่อง ต้องอ่านจบเล่มถึงมาเรียงกันในหัว พัฒนาเป็นจบบทก็เรียงในหัวได้ 1 เหตุการณ์ #พยายามคิดว่าเป็นเรื่องที่ดี
****ต่อไปนี้คือสปอยล์****

จากทีแรกเราจัดนิยายเรื่องนี้อยู่ในกองที่เรียกว่า “อ่านก็ได้ไม่อ่านก็ได้” แต่จากเล่ม 4 เป็นต้นไปมันทำให้เราดิ้นมากค่ะ
เล่ม 4 เป็นเล่มที่เราเสียน้ำตามากที่สุด เพราะอ.ไป๋อยากให้เสี่ยวชีเป็นเซียน เสี่ยวชีจึงต้องบำเพ็ญ ต้องไร้ใจ (ทางของเต๋าในเรื่องนี้คือ รักอย่างไร้ที่สิ้นสุด เมตตาอย่างไม่มีเงื่อนไข และ ไร้ใจ) เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจ็บปวด ชีเซียนจึงต้องชินกับการจากลา ต้องรู้จักการควบคุมพลังของตัวเอง และจะต้องเป็นแบบนี้ในทุกชาติ เขาจะเกิดเป็นมนุษย์ ได้พบรัก และพรากจากไม่รู้จักจบสิ้น ซึ่งในเล่มนี้เปิดด้วยเรื่องของศิษย์พี่ๆและการกำเนิดของสำนักไป๋ค่ะ มีศิษย์ด้วยกัน 6 คน โดยมีกระต่ายน้อยชีเซียนเป็นคนที่ 7
เรื่องราวแฮปปี้แฟมิลี่มากจนอยากจะบอกว่า

ไม่อ่านเรื่องนี้ไม่เป็นไรค่ะ
แต่ช่วยซื้อเล่ม 4 มาอ่านเถอะนะคะ มันควรค่ามากๆ (เล่มสี่เป็นแบบเริ่มในเล่มจบในเล่มค่ะ ไม่อ่านเล่มอื่นก็รู้เรื่อง)

เราหลงรักศิษย์พี่ทุกคน รักอ.ไป๋ และรักไป๋ชีเซียนเพราะเล่มนี้เลยค่ะ แค่เล่มนี้เล่มเดียวเราร้องไห้ไปไม่รู้กี่รอบกว่าจะอ่านจบ #รัก ลำพังแค่เรื่องของศิษย์พี่สอง และศิษย์พี่สาม เราก็จะเป็นลมแล้ว (สองคนนี้รักกันค่ะ #สำนักไป๋ไม่รับเพศหญิง #ค่ะ #ตามนั้น #เขารักกันจริงๆนะคะ #เราเปล่ามโน)

พอเปิดมาเล่ม 5 จากทีแรกที่อาซีแอนตี้กระต่ายน้อยเสี่ยวชีก็เริ่มยอมรับแล้ว (โรคอยากผูกขาดแม่ไว้คนเดียว อาซีรักแม่ที่เก็บเขามาเลี้ยง แบบอยากให้เป็นผู้หญิงของตัวเองน่ะค่ะ เรียกว่า “ถ้าฉันไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้”) พอยอมรับแล้วเท่านั้นแหละ..

โมเมนท์จับมือ เคยคาง กระทั่งถ่ายรูปคู่ตอนจูบปากกันนี่มันอะไร!
ชอบนอนกอดกัน เสี่ยวชีเดินไปกระแซะนู่นนี่!! โอ๊ยยยยยยยยยย ไม่ต้องใช้แรงมโนแล้วพี่น้องงงงงงงงงง
เสี่ยวชีรักพี่ใหญ่ อาซีรักกระต่ายน้อย ❤
มีฉากที่อาซีเย้ยแม่ด้วยการจูบปากเสี่ยวชี เสี่ยวชีไม่รู้จุดประสงค์แต่ก็ยอมให้จูบปากโดยดี แถมชอบให้พี่ชายลูบหัวหอมแก้ม
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยย คนเป็นแม่อย่างหลินจือผิงนี่ฟินจริงๆให้ตายสิ!

เล่ม 7 แววก็ออกเลย แฮปปี้กันสุดๆ แม่และลูกทั้งสามอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แถมจือผิงก็ยอมรับใจตัวเองว่าชอบเพื่อนร่วมงานที่ชื่อหวังจื้อเหว่ย (บ้าจริง ฉันจะพิมพ์ นายอ้วนหวัง อยู่เรื่อย! นั่นมันจากบันทึกฯแล้ว! #ใครให้อ้วนเหมือนกันแถมแซ่หวังอีกล่ะ!) และจะแต่งงานกัน หลังจากที่สู้รบกันมานาน อาซีก็ตกลง

พอเล่ม 8 ปุ๊บ อาซีก็ตาย ตายแม่งตั้งแต่ต้นเล่ม…. พออาซีตายมิติก็บิดเบือน (ด้วยความที่เสี่ยวชีอยากช่วยพี่ใหญ่ จึงเผลอใช้พลัง) ทำให้พวกผีขึ้นมาหมด แต่อาซีก็ตายอยู่ดี…
เงาของเขาปรากฏขึ้นหลังจากที่ยมราชโดนเสี่ยวชีทำลายไป เสี่ยวชีอยู่ในสภาวะกดดันมาก อาซีตั้งใจจะฆ่าจือผิงให้จือผิงไปอยู่ด้วยกันในนรก(เป็นฮองเฮาที่พวกลิ่วล้อชอบเรียก)
เขารักพี่ชายของเขา “น้องที่ฆ่าพี่ไม่ต่างอะไรกับเดรัชฉาน” แต่คนที่เขาต้องปกป้อง คือแม่ที่เขารักมากที่สุด…
สุดท้าย เสี่ยวชีก็เลือกที่จะฆ่าอาซี ….ราชาผีไม่ควรเข่นฆ่ามนุษย์….
จือผิงหัวใจแตกสลาย… (ฉันด้วย ;   ; )
ในเล่ม 8 มีเล่าถึงเหตุการณ์แรกที่จือผิงเก็บอาซีมาเลี้ยงด้วย ยิ่งอินเข้าไปกันใหญ่

แล้วทั้งคู่ก็อาศัยอยู่กันสองคนแม่ลูก (เจ้าหมี(ลูกคนที่สาม)เลือกจะเดินตามอาซีไปนรก เพราะเจ้าหมีน้อยคิดว่าอาซีเป็นป่าป๊า)
ไม่นานเสี่ยวชีก็โดนสวรรค์เรียกตัวไปจนได้ จือผิงก็ไม่ห้าม แต่เสี่ยวชีตัดใจไม่ได้

อีกชาติเดียว ขอเวลาให้เขา…

“ตามหาผมให้เจอเร็วๆนะ” แล้วเสี่ยวชีก็ให้ดาบแทงจือผิงและแทงตัวเอง

อ่านจนถึงตอนนี้แม่งเหลือไม่ถึง 10 หน้ากระดาษ กดดันมาก
เรากลัวว่าเราจะเจอตอนจบที่ไม่ชอบ ฮา

ขณะเดียวกันที่นรก ราชาผีไปตรวจดูความเรียบร้อย จากนั้นก็เหมือนจะรู้ เขาให้เสียงแต่ยมราชไป แลกกับ 1 ชาติ ขึ้นมายังโลกมนุษย์

จือผิงในชาติภพใหม่โดนรถชนความจำเสื่อม ตื่นมาเจออาซี ชายใบ้กับตุ๊กตาหมีในมืออ้างว่าเป็นแฟนเฝ้าไข้อยู่ พอออกมาได้ก็กลับบ้าน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เหมือนความทรงจำของชาติภพก่อนก็แว่บมาบางครั้ง อาซีเองก็มีหลุดขยับปากเรียกจือผิงว่าแม่ (จือผิงถึงได้รู้ว่าอาซีไม่ใช่แฟนตัวเอง)
อาซีในภพใหม่นี่ไม่เดินทางเวลากลางคืน ตั้งใจทำงาน อ้างว่าอายุ 25 ตอนจือผิงถามครั้งแรก
จือผิงหลังออกจากรพ.ก็หางานทำ ได้เจอหนุ่มลูกครึ่งในงานเลี้ยงลูกค้า จือผิงเมาแอ๋โดนลากกลับมาส่งที่บ้าน ปรากฏว่าอาซีกับจื้อเหว่ยก็ได้เจอกันในชาติภพนี้ ตีกันแย่งจือผิง (และได้รู้ว่าจื้อเหว่ยยอมเป็นสิบตำหนักให้ก่อนมาภพมนุษย์อีกครั้ง)

และวันนึงที่จือผิงเดินเล่นตอนกลางคืน ลัดเลาะไปทางสุสาน ก็เจอเด็ก 7 ขวบคนนึงนั่งอยู่บนป้ายหลุมศพ

“ช้าจริงๆเลยเจ๊!”

แม่งแฮปปี้แฟมิลี่อยู่ดี TTTTTT v TTTTTT
#รัก

สรุปว่า ชอบมาก ชอบมากแบบขอภาคต่อได้ไหม แงงงงงงงงง
คือตอนแรกปั้นมาให้อาซีอย่างหล่อ คือมีวงดนตรี เป็นประธานนักเรียน คุมมหาลัยอีก โอ๊ยยยยยย
เสี่ยวชีก็น่ารักโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เธอคิดคาแรคเตอร์พรรค์นี้ออกมาได้อย่างไรคะะะ ชอบบบบบ

นอกจากเรื่องอ่านไม่รู้เรื่องแล้ว ที่เหลือเราชอบหมดดด (แต่คิดว่ามันควรจะอ่านรู้เรื่องนะ) อย่างที่บอกว่าไม่รู้จะโทษต้นฉบับหรือคนแปลดี เพราะไม่รู้ว่ามันผิดที่ใคร….

รวมๆแล้วเราให้ 7/10 ค่ะ
โดนหักไปเพราะสำนวนอ่านยากล้วนๆ
ในเรื่องนี้ไม่มีคาแรคเตอร์ที่เราไม่ชอบเลยด้วยซ้ำ น่าเสียดาย

ยังยืนยันว่าอยากอ่านภาคต่อโคตรๆ ฉันขำโมเม้นที่จื้อเหว่ย(ที่หล่อมาในภพใหม่)แม่งเถียงเอาเป็นเอาตายกับอาซีที่เป็นคนใบ้… มรึงเถียงกันยังไงคะ น่ารักกกกกกกกกกกกกก
อยากอ่านโมเม้นของเสี่ยวชีกะอาซีคนใบ้อ่ะะะะ อยากอ่านอ้ะะะะะะะ

ยาวมาพอละ….
ยังไงถ้าได้อ่านหรืออยากเม้ามอยเรื่องนี้ เชิญได้ที่คอมเมนท์ตลอดเวลาค่ะ!

Advertisements

5 thoughts on “✧陰陽路

  1. ขอกรี๊ดแปป -///-
    จบอย่างนั้นหรอกเหรอ เรายังอ่านไม่จบอ่ะ แล้วคิดว่าคงไม่ได้อ่านจบด้วย ;_; เลยมาดูเอาตรงสปอยล์เนี่ยแหละ

    เห็นด้วยมากๆ ที่บอกว่าสำนวนอ่านยาก คือ…เราก็ไม่รู้ว่าเราโง่เองหรือว่าอะไร บางทีอ่านแล้วมันงง…งงว่าเขา
    ต้องการจะสื่ออะไร ฉากนี้มาจากไหน ทำไมเป็นงั้น ดหาผฟว่ดกาฟ มาก

    แต่ที่อ่านแล้วชอบก็คือคาแรกเตอร์ตัวละครทั้งหลายเนี่ยแหละ ชอบอาซี -///- อาซีคือเท่ คือหล่อ คือผู้ชายที่ขรึมแต่น่ารัก คืออ่านแล้วอิจฉายัยคุณแม่

    เอ่อ ว่าแต่ สรุปว่าจือผิงมิใช่นางเอกรึ แล้วใครเป็น อย่าบอกนะว่านายเอก แล้วอาซีล่ะ อาซีคู่ใคร กระต่ายน้อยล่ะ อะไรคือคู่พี่น้องมีโมเม้นต์ มีเย้ยแม่ กรี๊สสสส #เริ่มบ้า

    เสียดาย ได้อ่านถึงแค่เล่มสาม ไม่ได้อ่านเล่มสี่ คือจริงๆ แล้ว สำนวนแบบนี้อ่านยากมากกก แต่ทำไมมันสนุกวะ เออ งงตัวเอง 555

    และ…เรางงตรงนี้ด้วยเช่นกัน แต่อ่านแค่สองบรรทัดก็พอจะเดาได้ละว่าน่าจะเอามาจากหนังสือ…

    เขารักพี่ชายของเขา “น้องที่ฆ่าพี่ไม่ต่างอะไรกับเดรัชฉาน” แต่คนที่เขาต้องปกป้อง คือแม่ที่เขารักมากที่สุด…
    สุดท้าย เสี่ยวชีก็เลือกที่จะฆ่าอาซี ….ราชาผีไม่ควรเข่นฆ่ามนุษย์….

    งงค่ะ! รบกวนช่วยอธิบายให้เราเข้าใจด้วย T_T เวลามีเหตุการณ์งงๆ หรือบรรยายมึนๆ ถ้าเราอ่านสองสามรอบแล้วไม่เก็ทก็ปล่อยผ่านละ ไปดูความน่ารักของตัวละครดีกว่า 555

    เห็นที่ท่านรีวิวแล้วอยากอ่านเลยง่ะ อยากอ่านเจ้าอ้วนจื้อเหว่ยกับอาซีตอนเถียงกันนน น่ารักทั้งคู่อ่ะผู้ชายสองคนนี้ จือผิง หล่อนโชคดีเกินไปแล้วนะ!

    สรุปว่าใครคู่ใครเหรอคะ สรุปอีกทีได้มั้ยยย ยังไงกันแน่ แอบงงกับความสัมพันธ์ของตัวละคร แง่มมม

    • ถ้าจะเอาแบบสปอยล์จริงจังเลยคือ

      ทุกคนได้มาเจอกันใหม่อีกครั้งในชาติถัดไปค่ะ
      ความสัมพันธ์เหมือนเดิม คือไม่ได้สรุปว่าใครคู่ใคร
      ซึ่งเราได้เขียนไว้ด้านบนแล้วค่ะว่าจบยังไง คือตายเรียบนั่นเองค่ะ
      สนุกมากนะคะ ถึงจะแปลไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ก็อยากให้หามาสะสมค่ะ
      เล่ม 4 เป็นเล่มย้อนอดีตของเจ้ากระต่ายน้อยเต็มๆทั้งเล่ม ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง (เล่มนี้อ่านรู้เรื่องที่สุดด้วยล่ะค่ะ)

      ถ้าได้อ่านแล้วมาเม้ากันอีกได้นะคะ ด้วยความยินดีอย่างยิ่งค่ะ ^o^

  2. เราขอบอกตรงๆเลยค่ะว่าเราอ่านเล่มสี่เป็นเล่มแรกชอบมากๆๆๆๆแล้วมาไล่หาความเป็นมาของเนื้อเรื่องจนมาเจอกระทู้นี้ ขอบคุณจขกทที่สรุปเนื้อเรื่องให้อ่านนะคะ เรามีความหวังที่จะซื้อนิยายเรื่องนี้มาอ่านเลยค่ะ (เราซื้อมือสองเล่มหนึ่งมานอนไว้ที่บ้าน ไม่ได้สนใจเท่าไรเลยทิ้งไว้จนมาเจอเล่มสี่<

    • เราขอบอกตรงๆเลยค่ะว่าเราอ่านเล่มสี่เป็นเล่มแรกชอบมากๆๆๆๆแล้วมาไล่หาความเป็นมาของเนื้อเรื่องจนมาเจอกระทู้นี้ ขอบคุณจขกทที่สรุปเนื้อเรื่องให้อ่านนะคะ เรามีความหวังที่จะซื้อนิยายเรื่องนี้มาอ่านเลยค่ะ (เราซื้อมือสองเล่มหนึ่งมานอนไว้ที่บ้าน ไม่ได้สนใจเท่าไรเลยทิ้งไว้จนมาเจอเล่มสี่<

      • -มือสองเหมือนกัน5555 คาดว่าเล่มที่เหลือก็คงเป็นมือสองต่อไป) ไว้เราอ่านจบเมื่อไรจะมานั่งฟินกับจขกท.นะคะ ขอบคุณสำหรับรีวิวและสปอยฟินๆค่ะ ><

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s