[Daomu fanfiction] The Traveller – 2

超現實 – Surreal
_________________________________

ไอ้วันสองวันที่ว่านี่มันเมื่อไหร่กัน….

 

ผมนั่งอย่างเบื่อหน่ายกับสภาพการคุมขังที่เข้มงวดมากขึ้น เวรยามที่เคยมาเฝ้าบ้างไม่เฝ้าบ้างกลับมีมาทุกวัน วันหนึ่งผลัดเวรกันสองถึงสามรอบ แต่ละรอบอาจจะคนหนึ่งหรือสองคน จำนวนคนไม่มีผลอะไรกับเท่าไหร่นัก เพราะตราบใดที่มันยังนั่งเฝ้าอยู่หน้าห้อง ผมก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ไม่มีความกล้าพอที่จะวางเดิมพันย่องออกไปตอนมันหลับ ในสภาพนี้ต่อให้แก้มัดที่มือและขาได้ ผมก็สู้มันไม่ได้ โชคดีที่หัวหน้าหัวเน่าครั้งก่อนที่เล่นงานผมเสียหนักยังใจดีฝากยากินยาทามาให้ลูกน้องคอยทำแผลให้ ช่างบริการดีไม่มีที่ติ หากจะถามว่าทำไมไม่สงสัยว่ายาไว้ใจได้หรือไม่ ผมมีเหตุผลดีๆ อยู่ข้อสองข้อนะ

หนึ่ง หน้าตายาก็พาราเซตามอลเหมือนที่ผมเคยกินเป๊ะ

สอง ที่หลอดยาทาก็ตัวเดียวกับที่นายอ้วนซื้อติดบ้านไว้ให้ ผมเห็นมันจนชินตา

ถ้าเกิดจะลงทุนสอดไส้มา ปั๊มอัดเม็ดยากันมาล่ะก็… ผมก็ควรจะตายไปให้รู้แล้วรู้รอด ไม่ต้องอยู่ให้ลำบากสังคมผู้ก่อการร้าย

Continue reading

[Daomu fanfiction] The Traveller – 1

Pairing : 瓶邪
Warning : ประหนึ่ง AU อีกครั้ง แต่มีความแฟนตาซีค่อนข้างมาก (อะไรนะ? เรื่องก่อนก็แฟนตาซีเหรอ… เราว่าอันนี้แฟนตาซีกว่านะเชื่อเรา!)

超人不能流眼淚 – Superman can’t cry
_________________________________

มืด..

นี่อาจจะเป็นความฝัน…

ลองกะพริบตาดู ได้ความรู้สึกเปลือกตาขยับอย่างลำบาก หันซ้ายขวาก็ยังคงมืด ต้นคอปวดร้าวจากการนั่งหลับคอพับ หากลองเงยหน้ามองลอดช่องว่างข้างจมูกยังพอมองเห็นแสง มือสองข้างถูกมัดติดอยู่กับบางอย่าง… ลองขยับมือจับสัมผัสเย็นๆ น่าจะเป็นเก้าอี้ สถานการณ์แบบนี้เหมือนในละครที่เคยดู… หรือผมจะโดนลักพาตัว?!

Continue reading